Welcome to the "Dawn Of Battle"


Greetings to everyone,

"In a society that I hate deeply and scars my soul daily, the foundations and rules of which I deny, being likeable would mean that I am starting to look like it..."

This is the quote that I live by the last few years but come to think of it, I could as well be living by that particular quote all my life, without even knowing it.

The purpose of this blog is to gather all my thoughts in one place, nothing fancy, just a piece of me. The articles that I write are a blend of my experiences and thoughts.

I hope some of you enjoy what you read here and Ι welcome you all to walk down that road together.

12/29/12

Η Αταξία Ενός Σκούφου…Ξανάρχεται!





Η Αταξία Ενός Σκούφου



Από 14 Δεκεμβρίου – 12 Ιανουαρίου

Κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 9:15 στο θέατρο Rabbithole (Γερμανικού 20), Μεταξουργείο.

Χάρτης: http://maps.google.com/maps?q=%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85+20+%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%BF&hl=el&ie=UTF8&ll=37.982769%2C23.718066&spn=0.01189%2C0.026157&sll=37.98331%2C23.721735&sspn=0.01189%2C0.026157&hnear=%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D+20%2C+%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1+10435%2C+%CE%91%CE%B8%CE%AE%CE%BD%CE%B1%2C+%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CF%82&t=m&z=16

Είσοδος: Ελεύθερη συνεισφορά

Τηλ. Κρατήσεων: 6945518296

Συντελεστές

Σκηνοθεσία – Συγγραφή: Ομάδα Σπίρτο

Παίζουν: Αλάραμπι Μαρία, Βρακά Τζοάννα, Τσομάκα Ευαγγελία, Σκαρμέας Πέτρος

Κοστούμια: Μ. Αλάραμπι

Φωτισμοί: Γ. Σίμωνας



ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: EΣΕΙΣ!

Δύο λόγια για το έργο “Η αταξία ενός σκούφου”
Ένας συγγραφέας – αφηγητής προσπαθεί να συνθέσει την δικιά του ιστορία. Έχοντας ως στόχο να αποδώσει, όσο καλύτερα γίνεται, τον αυθορμητισμό, το χιούμορ και την δυναμικότητα των προσώπων ζωντανεύει τους ίδιους τους ήρωες του έργου επί σκηνής. Άλλοτε καθοδηγεί και άλλοτε αφήνει ανεξέλεγκτους τους ήρωες που δημιουργεί στην φαντασία του. Το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι ένα παιδί, που δίνει τον δικό του αγώνα απέναντι σε μια κοινωνία που άλλοτε του φαίνεται αφιλόξενη και παράλογη και άλλοτε μαγευτική. Όλα τα πρόσωπα που εμπεριέχονται στον διαδραστικό κύκλο ζωής του παιδιού παίζουν το ρόλο τους για το πώς σκέφτεται και το πώς δρα…Από τους γονείς του μέχρι έναν περαστικό που συναντάει…Το έργο πραγματεύεται το κατά πόσο η κοινωνία καθορίζει ένα άτομο, πόσο χώρο του αφήνει να σκεφτεί και να δράσει με ελεύθερη βούληση όταν οι περισσότερες σχέσεις γύρω του λειτουργούν κυριαρχικά – ανελεύθερα.




ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΣΠΙΡΤΟ: http://spirto2011.wordpress.com/

To blog αυτό θέλουμε να αποτελέσει ένα ζωντανό δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ όσων ενδιαφέρονται  για τη τέχνη και δίνοντας την ευκαιρία για ένα ανοιχτό διάλογο πάνω σε ο,τι αφορά το χώρο της τέχνης. Η συζήτηση (διαδικτυακή ή άμεση) πάνω στα θέματα που καταθέτουμε εξελίσσει και συνδιαμορφώνει πιο βαθιά  τις σκέψεις και τις δράσεις μας. Στόχος μας είναι να θέσουμε ερωτήματα και να πάρουμε θέση σε ζητήματα που μας προβληματίζουν αναδομώντας μια καινούρια μορφή και εισάγοντας περιεχόμενα τα οποία θα προκύψουν από μας τους ίδιους σε συνάρτηση με την τέχνη. Η ομάδα Σπίρτο είναι ένα ανοιχτό σύνολο ανθρώπων που έχουν σαν βασικό συστατικό τη συμπόρευση στη δημιουργία και την προσπάθεια να αναπραγματευθεί έννοιες, αξίες και δράσεις στο χώρο της τέχνης. Η επαφή με ανθρώπους που θέλουν να μας προσεγγίσουν είναι ένα εντελώς ζωτικό κομμάτι για μας και θα αποδείκνυε πως αυτή η προσπάθεια που έχουμε ξεκινήσει αρχίζει να αποκτάει έναν πιο συλλογικό παλμό.

12/27/12

Ελληνική ξενόφερτη παρελθοντολαγνεία





Ελληνική ξενόφερτη παρελθοντολαγνεία



Οι Ελληνάρες χτύπησαν και πάλι. Αυτή τη φορά με ξενόφερτα όπλα. Στη συνέχεια λοιπόν, στιγμές απείρου κάλλους, όπως μόνο ο Ελληνικός διαδικτυακός κλαυσίγελος μπορεί να προσφέρει. Που να περίμενε ο Jean Richepin, όταν πριν 100 χρόνια έγραφε δυο καλά λόγια για την Ελλάδα, ότι αυτά θα τα χρησιμοποιούσε η άσχετη και αδαής φυλή που ονομάζεται νεοέλληνες. Κυκλοφορεί λοιπόν τελευταία το κειμενάκι του Richepin -μεταφρασμένο φυσικά ώστε να γίνεται κατανοητό απ’όλους- και με αυτό πλέον σαν νέο «όπλο» στο οπλοστάσιο, το κάθε λογής πωρωμένο πιτσιρίκι, ανεγκέφαλος πατριώτης και γενικότερα ψεκασμένος Έλλην, ήρθε να μας αποδείξει για ακόμη μια φορά το πόσο γαμάτη είναι η Ελλάδα και πόσο λαμπρό το παρελθόν της. Γνωστοί «φιλέλληνες» εξάλλου οι Άγγλοι και οι Γάλλοι, τόσα μας χρωστάνε στο κάτω κάτω, άσχετα αν μας κρατάνε στο χέρι γιατί τους χρωστάμε πλέον περισσότερα. Αυτά τα κειμενάκια έχουν γίνει μια “love to hate” φάση για εμένα, δυστυχώς βλέπω όμως ότι πολύς κόσμος τα λατρεύει παθολογικά (σε βαθμό κακουργήματος!). Ποιος ξέρει, ίσως αρκετοί να πιστεύουν ότι αν τονίσουμε αρκετά κάποιες στιγμές παρελθοντικής αίγλης, αναμεμειγμένες με αρκετή σάλτσα, ίσως να ξεχάσουμε την τωρινή μας κατάντια.

Το παραθέτω αυτούσιο:

«Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων. Αδειάστε όλα τα μουσεία σας, από όλον τον κόσμο. Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον πλανήτη.Έπειτα σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού.Από την ιατρική σας, την φαρμακευτική σας. Από τα μαθηματικά σας (γεωμετρία, άλγεβρα) Από την φυσική σας, χημεία Από την αστρονομική σας Από την πολιτική σας Από την καθημερινότητα σας. Διαγράψτε τα μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχήμα, κάντε το τρίγωνο-οκτάγωνο, την ευθεία-καμπύλη, σβήστε την γεωμετρία από τα κτίρια σας, τους δρόμους σας,τα παιχνίδια σας, τα αμάξια σας. Σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και κάθε φαρμάκου, διαγράψτε την δημοκρατία και την πολιτική. Διαγράψτε την βαρύτητα και φέρτε το πάνω κάτω, αλλάξτε τους δορυφόρους σας να έχουν τετράγωνη τροχιά, αλλάξτε όλα τα βιβλία σας (γιατί παντού θα υπάρχει και έστω μια ελληνική λέξη), σβήστε από την καθημερινότητα σας κάθε ελληνική λέξη, αλλάξτε τα ευαγγέλια, αλλάξτε το όνομα του Χριστού που και αυτό βγαίνει από τα Ελληνικά και σημαίνει αυτός που έχει το χρίσμα. Αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (να μην έχει την ελληνική γεωμετρία), σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο, σβήστε όλους τους Μυθικούς και Ιστορικούς ήρωες, αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το όνομα της ιστορίας, αλλάξτε τα ονόματα στα πανεπιστήμια σας, αλλάξτε τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιήστε τον αραβικό, διαγράψτε την φιλοσοφία, διαγράψτε, διαγράψτε, διαγράψτε.

Θα πείτε «δεν γίνεται».
Σωστά, δεν γίνεται γιατί μετά δεν θα μπορείτε να στεριώσετε ούτε μία πρόταση!
Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ό Έλληνας, ή προσφορά του πάνω σ΄αυτόν τον πλανήτη!!! Η πρόκληση πάντως ισχύει.»
Jean Richepin»



Το κακό με αυτό το κείμενο και όλα τα τέτοιου είδους κείμενα, είναι ότι υπάρχουν κάποιοι που τα κάνουν ευαγγέλιο. Κι όμως. Δώσε στον Ελληνάρα φιλοφρόνηση και πάρε του το σπίτι, τη γυναίκα, τα λεφτά και τη χώρα. Το’φερα από’δω, το’φερα από’κει, τελικά κατέληξα πως ο μόνος τρόπος είναι να το πιάσεις σκέλος-σκέλος, αντί για να ρίξεις μια γενική απάντηση πάνω σε όλο. Πάμε λοιπόν.

«Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων

Ποιος να την γκρεμίσει; Σίγουρα όχι οι πατριώτες. Οι ανθέλληνες μήπως; Οι άπλυτοι; Οι αναρχοκομμουνιστές; Οι Αμερικάνοι; Ποιος; Όποιος και να’ναι πάντως, το να γκρεμιστεί/καταστραφεί ολοσχερώς μια χώρα, σίγουρα δε θα είναι κάτι το πρωτόγνωρο στον πλανήτη μετά από τόσους πολέμους, και σίγουρα δε θα λείψει σε κανέναν. Ακόμα και αυτή τη στιγμή που μιλάμε, γκρεμίζονται χώρες από βόμβες, μια παραπάνω τη διαφορά θα έχει; Ελάχιστη ως αμελητέα, ειδικά μια χρεωμένη χώρα όπως είναι η Ελλάδα, που στην παγκόσμια οικονομία αποτελεί πλέον πρόβλημα παρά παράδειγμα, αφού μόνο καταναλώνει χωρίς να προσφέρει.

«Αδειάστε όλα τα μουσεία σας, από όλον τον κόσμο. Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον πλανήτη.»

Ευκολάκι. Έχοντας γυρίσει αρκετά από τα μεγαλύτερα μουσεία, ο κόσμος που πάει έχει να θαυμάσει εξίσου λαμπρούς πολιτισμούς όπως π.χ. ο Αιγυπτιακός, ο Ευρωπαϊκός, ο Ασιατικός, ο Συριακός, κλπ. Τα μόνα που βλέπω από την Ελλάδα σε όλα τα μουσεία είναι πανομοιότυπα αγάλματα και αμφορείς, σπασμένα μάρμαρα τα οποία υποδηλώνουν απλά την αρχιτεκτονική της εποχής, εργαλεία και νομίσματα. Και τελοσπάντων, δεν είμαι και μεγάλος λάτρης των μουσείων, τα φαντάσματα του παρελθόντος είναι σαφώς υποδεέστερα από όσα έχει καταφέρει η ανθρωπότητα τα τελευταία 100 χρόνια. Όσο για το γκρέμισμα κάθε τι Ελληνικού, για αυτό έχουν φροντίσει οι ίδιοι οι Έλληνες ανά τα έτη, πολλές φορές με τη βοήθεια της Εκκλησίας.

«Έπειτα σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού. Από την ιατρική σας, την φαρμακευτική σας. Από τα μαθηματικά σας (γεωμετρία, άλγεβρα), Από την φυσική σας, χημεία, Από την αστρονομική σας, Από την πολιτική σας, Από την καθημερινότητα σας.»

Ήγγικεν η ώρα! Περίμενα την ώρα και τη στιγμή που θα έλεγε το κείμενο για τον πλούτο, το μεγαλείο, τη λαμπρότητα της Ελληνικής γλώσσας! Ο Έλληνας φυσικά έχει μπερδέψει την «ελληνική λέξη» με την «ελληνική ρίζα» στη λέξη. Ένα από τα κακά κατάλοιπα τα οποία του έχει αφήσει αυτό είναι να θεωρεί… drumroll… ΚΑΘΕ μα κάθε λέξη Ελληνική! Ακόμα και το αμπεμπαμπλόμ ελληνικό το βάφτισε! Τι άλλο θα ακούσουμε… Κι όμως μπορεί να σβήσει η ελληνική γλώσσα από παντού. Ήδη γίνεται με τα greeklish. Και δεν εννοώ τα greeklish τα οποία γράφουν αυτούσια την ελληνική λέξη, αλλά αυτά που κόβουν και ράβουν τις λέξεις όπως τους βολεύει προς χάριν συντομίας. Όπως αλλάζει και εξελίσσεται η ελληνική γλώσσα ανά τα έτη, όπως έφυγε το πολυτονικό, έτσι κάποτε θα απλουστευτεί κι άλλο η γλώσσα. Το πολυτονικό πάλι που πολλοί το χρησιμοποιούν γιατί τους θυμίζει αυτά που έβλεπαν ή μάθαιναν μικροί στο σχολείο, ήταν τα πρώτα greeklish! Ω, ναι κατακαημένε πατριώτη! Το πολυτονικό, το οποίο δυστυχώς το πρόλαβα κι εγώ ως ένα βαθμό, ήταν ένα σύστημα το οποίο άρχισε να χρησιμοποιείται κατά τους ελληνιστικούς χρόνους για να εξυπηρετήσει κυρίως τους ξένους αλλά και τις άλλες φυλές, να κατανοήσουν πως προφέρεται και που τονίζεται η ελληνική λέξη. Εν κατακλείδι, να συμπτυχθεί το συνονθύλευμα γλωσσών και διαλέκτων που υπήρχαν τότε ώστε να γίνεται η γλώσσα πιο κατανοητή σε όλους. Κάτι σαν τα σημερινά greeklish. Στο κάτω κάτω, η Πρωτοελληνική γλώσσα η οποία εμφανίζεται γύρω στο 3000 π.Χ., είναι μια από τις εξελίξεις του φοινικικού αλφαβήτου, το οποίο χρησιμοποιούνταν από τον 11ο μέχρι τον 5ο αιώνα π.Χ. Οπότε με τη συγκεκριμένη λογική, τη λογική της γλωσσικής ρίζας δηλαδή, μπορώ κι εγώ να πω στους Έλληνες «Σβήστε κάθε τι φοινικικό από τη γλώσσα σας και μετά μιλήστε και γράψτε.» Άλλο η ρίζα, άλλο η λέξη, άλλο η γλώσσα. Γλώσσα που δεν εξελίσσεται, πεθαίνει.

«Διαγράψτε τα μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχήμα, κάντε το τρίγωνο-οκτάγωνο, την ευθεία-καμπύλη, σβήστε την γεωμετρία από τα κτίρια σας, τους δρόμους σας, τα παιχνίδια σας, τα αμάξια σας. Σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και κάθε φαρμάκου, διαγράψτε την δημοκρατία και την πολιτική. Διαγράψτε την βαρύτητα και φέρτε το πάνω κάτω, αλλάξτε τους δορυφόρους σας να έχουν τετράγωνη τροχιά, αλλάξτε όλα τα βιβλία σας (γιατί παντού θα υπάρχει και έστω μια ελληνική λέξη), σβήστε από την καθημερινότητα σας κάθε ελληνική λέξη, αλλάξτε τα ευαγγέλια, αλλάξτε το όνομα του Χριστού που και αυτό βγαίνει από τα Ελληνικά και σημαίνει αυτός που έχει το χρίσμα.»

Αυτό που είπα και για τη γλώσσα ισχύει και για μαθηματικά και γεωμετρία. Άλλο η βάση, άλλο η εξέλιξη. Ήταν οι μεγαλύτεροι εφευρέτες Έλληνες; Μήπως οι μεγαλύτεροι μαθηματικοί; Την βαρύτητα πάλι ο Νεύτωνας δεν την ανακάλυψε; Έλλην κι αυτός μήπως; Την τροχιά της γης πάλι και την κίνηση των πλανητών; Ο Κοπέρνικος και ο Γαλιλαίος επίσης Έλληνες; Το χαρτί πάλι για τα βιβλία; Μήπως οι Κινέζοι και οι Άραβες ήταν ελληνικής καταγωγής; Και έχουμε και το θέμα της θρησκείας. Για να μην αναλύσω το πόσο άθρησκος είμαι και το πόσο ασήμαντα είναι τα ευαγγέλια και ο Χριστός ας μείνω στα γεγονότα. Τα ευαγγέλια τα έγραψαν Έλληνες; Ο Χριστός (Ιησούς) κανονικά λέγεται παγκοσμίως Jesus. Το Χριστός (Christ) αρχικά ήταν απλά τίτλος, όπως και το Ναζωραίος, Βασιλεύς Ιουδαίων, Μεσσίας, κλπ, το οποίο εν συνεχεία ενώθηκε με το όνομα. Θα μπορούσα να το αναλύσω κι άλλο, αλλά θα κλείσω λέγοντας μόνο δυο πράγματα. Η ορθόδοξη θρησκεία μόνο κακό έκανε ιστορικά στον ελληνικό πολιτισμό και είναι ντροπή να την αναφέρουμε ως λαμπρό παράδειγμα του παρελθόντος. Ο μύθος του «Ελληνο-Χριστιανικού» πολιτισμού, πρέπει κάποτε να σταματήσει. Ο Χριστός, εάν υπήρξε, δίδαξε αγάπη, έκανε παρέα με λεπρούς, αλήτες και πόρνες, γύρναγε το άλλο μάγουλο όταν τον χτύπαγαν, αγαπούσε τον πλησίον του ως εαυτόν, έδινε τον δεύτερο χιτώνα και άλλα τέτοια. Αναλογίσου πόσο κοντά είσαι εσύ σε όλα αυτά όταν θες να αναφερθείς ξανά στο Χριστό.

«Αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (να μην έχει την ελληνική γεωμετρία), σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο, σβήστε όλους τους Μυθικούς και Ιστορικούς ήρωες, αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το όνομα της ιστορίας, αλλάξτε τα ονόματα στα πανεπιστήμια σας, αλλάξτε τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιήστε τον αραβικό, διαγράψτε την φιλοσοφία, διαγράψτε, διαγράψτε, διαγράψτε.»

Το σχήμα των ναών. Ποιών ναών; Υπάρχει χώρα που χτίζει ναούς και δε το ξέρω, και μάλιστα με αρχαιοελληνική γεωμετρία; Εκτός κι αν εννοούμε τις Εκκλησίες όπου και πάλι, δε νομίζω να είχαμε πολλές στην αρχαία Ελλάδα. Τον Μέγα Αλέξανδρο πάλι, τον μεγάλο ιστορικό μας σφαγέα, δε ξέρω αν πρέπει να τον σβήσουμε ή να τον κρατήσουμε σαν παράδειγμα προς αποφυγήν. Μακάρι όλοι οι Έλληνες που έσφαξε να μας έδιναν μια απάντηση στο θέμα. Επίσης μυθικούς και ιστορικούς ήρωες έχει η κάθε χώρα, δε νομίζω να περίμενε ο κόσμος τον Ηρακλή και τον Λεωνίδα για να μορφωθεί. Τα ονόματα στα πανεπιστήμια παγκοσμίως τώρα, είναι συνήθως το όνομα της πόλης που βρίσκονται ή του ιδρυτή τους. Κοινώς, καμία σχέση με Ελλάδα. Ο τρόπος γραφής και οι ονομασίες, αλλάζουν και εξελίσσονται διαρκώς και προς μεγάλη λύπη των παρελθοντολάγνων, σε 100 και 500 χρόνια, πιθανόν να μην υπάρχουν καν τα ελληνικά.

«Θα πείτε «δεν γίνεται».»

Θα πω και θα το βροντοφωνάξω. «ΓΙΝΕΤΑΙ!» Δεν περιμένει εσένα ο κόσμος ρε Έλληνα για να σωθεί. Δε περιμένει εσένα για να τον διδάξεις πόσο τέλειος ήσουν και πόσες γνώσεις του έδωσες. Το μόνο που νοιάζει τον πλανήτη τώρα δεν είναι τα φώτα που έδωσες, αλλά το ρεύμα που ξέχασες να πληρώσεις. Αυτό είναι που θα γκρεμίσει, γκρεμίσει, γκρεμίσει, σβήσει, σβήσει, σβήσει, διαγράψει, διαγράψει, διαγράψει, την Ελλάδα που τόσο αγαπάς εν τέλει. Κοίτα καλύτερα να προχωρήσεις με σημερινά όπλα, ανοιχτό μυαλό, πολύπλευρη γνώση και ξεκάθαρη λογική και άσε κατά μέρους τις αναδρομές στο παρελθόν, οι οποίες απλά τονώνουν προσωρινά την πεσμένη σου ηθική, σε μια χώρα που οικονομικά αλλά κυρίως πολιτισμικά, καθημερινά καταρρέει.

Και κλείνοντας, να παραθέσω ένα αγαπημένο μου από τον Μένανδρο.

"Όσοι δεν έχουν δικά τους προσόντα, καταφεύγουν στους ένδοξους προγόνους και παππούδες τους, με άλλα λόγια, σε τάφους και μνήματα." 


12/24/12

ATTACK Interview - Fantasy, Life and Destinies of War with Ricky Van Helden...





ATTACK Interview - Fantasy, Life and Destinies of War with Ricky Van Helden...



Prologue: Some secrets are better kept than others. Some secrets are yet to be discovered. Ricky Van Helden, the frontman, founder and creative mastermind and overall genius behind the legendary band ATTACK, shares a few words with us about Music, Fantasy, Life and Destiny. The past, present and future of ATTACK, blended perfectly in a journey between the magical world of Heavy Metal. 


Hello Ricky and welcome! It’s nearly 30 years since you formed Attack. What do you remember from those days?

Well... I remember many things of all this Time... there where good years and not so good years, but at least we only tried to make the music, what we liked.

You are one of those musicians who are very active in social media (Facebook, YouTube, MySpace, etc). Some people say that internet is good for promoting music but, it might destroy the myth. Do you believe that internet is good or bad for a band?


Normally I say that the Internet is not a good thing for music, cause I think too, that it destroys the myth. On the other hand Bands and musicians can promote their music and other Information so that People can get it if they want. I opened Profiles their to save my Name, cause I saw that other people opened accounts with my Name. That was the reason.
  

It seems like you never had a very steady lineup. Also in most albums you name is next to most instruments. How did you usually record for an album?    

That’s right. We changed the Line-up sometimes in all this years. It was not funny to say "Good bye" to some musicians, but new blood brings new inspirations. Well, when we recorded in Studios it was different... Sometimes I had to play the Drums too...and all the other stuff... and sometimes we recorded normally as a Band. This was my personal Destiny.




Attack is one of those bands that blend the epic feeling perfectly with majestic guitar melodies, power vocals and bass/drumming and even keyboards sometimes. Only a few bands have accomplished it like Iron Maiden or Warlord. Was that the sound that you were always aiming for, or did it just came out like this?

In the beginning we where a Trio and had a style a little bit like Rush. Later we played with 2 Guitars and became another Sound... and we were inspired by Music we heard at that Time... I liked the Drive of Iron Maiden more to play, than the Groove of AC/DC. But at least you make the Sound of how your musicians play. A good example is Led Zeppelin. The Voice of Robert Plant, together with the Guitar-Style of Jimmy Page which is his own, the great Drummer John Bonham (he has his own Style too) and Bassist and Keyboarder John Paul Jones created a their unique and their very own music...with another Singer or Drummer it would not have been possible.

Your themes are mainly fantasy, war, life, etc. From other bands to books or movies, what were your main influences?

Heavy Metal is Fantasy, War and Life... Movies like "Braveheart", "The 13th Warrior" or "Gladiator" bring me not in a mood to hear Country-Music. What’s better, than to dream about a Fantasy-World, you’ve never seen? I like such Movies...and I like Music with these Themes.



Are there any newer bands that you listen to right now? Any good records that you heard lately?

What is new? ...Anyway... I just heard "Turisas"... I like some of these Scandinavian Bands. And I hear many of these older Bands too… Manowar, Iron Maiden, Judas Priest, Nightwish, and so on.

One of the main problems in every country nowadays is the economy. What is the main impact of that situation for bands and artists? Has the whole “crisis” affected you somehow?

Well...I don’t like what’s going on in the Music World... We live in a rich men’s World and I think music has to do with feelings and not with money.

You are a guy who has a wide perception of music and you play many instruments. Have you ever considered of playing something else, recording something different?

Yes...often I play classic music and more progressive things...and sometimes I record it too...but only for me.

Your albums are very rare and difficult to find. Also, if someone finally finds one of them, he has to pay a small fortune to get it. Have you ever considered rereleasing them?

I know this... but just in Greece some Records of ATTACK will be re-released... step by step… I think next Month "Destinies of War" comes out there in a CD and Vinyl-Version on "Lighten the Underground-Records"... last year the Label "Steel Legacy-Records" released "The Secret Place". "Seven years in the Past", Revitalize" and ""Return of the Evil" will follow.

You’ve also recorded a lot of demos in the 80s. Do you have the tapes from those demos? Do you plan to release them?

I have no Demos of this Time anymore...maybe other people have it.

I believe that you have recorded or where about to record a song with Ross the Boss for a band from Argentina. Do you care to share some info on that?

Yes that’s right... but this Band split up...

You know, I lost a very good friend of mine very recently and your song “Heroes Die Young” was a good companion in these hard times for me. What’s the story behind that song?

First I will say sorry that you lost a friend... The Story is that in the middle-age Kings and Warlords force young men into Wars... and nobody remembers the young who died, before their Life begins…

Attack, like many other bands, was inactive for many years. But you told me that Zacky Tsoukas and Thorsten Köhne had mailed you last year about returning to action and it’s slowly happening, like a lot of other bands recently. Do you believe that people are turning to the classic Heavy Metal sound once more? How was it like in the 80s and 90s?

I don’t know, but the next year will show, if I can realize it... but when it happens, it will be like the Style we have.


You have released the compilation “Warriors Of Time” last year and I believe that you are currently in the process of making a new album. How is it going?

"Warriors of Time" was released from a German Company... and I have the hope to make a new Album soon… But who knows? ;-)

From all those years with Attack, what is your best and what is your worst memory?

The best where the feelings of the 80´s… all this Gigs and Tours with all the Fun we had... the worst thing where the last 5 Years, cause ATTACK seems dead... but we will be back…

I think that I have seen photos of Attack playing live, but never a live video. Did you use to play many concerts back then? Is there live footage from the band?

There are Live-Videos too, but not in the Internet. Also we have some Video-Clips. Maybe they will be uploaded some day. Yes, we played many Shows in the 80s and 90s.

You know, there are some music festivals where many older and newer bands who still uphold the banner of Heavy Metal, like “Keep It True” in Germany and “Up The Hammers” in Greece. Have you heard of those festivals? Have you got any future plans for any shows or is it too early?

Of course I know these Festivals and we where invited to this, also in Greece... maybe, if it’s Gods will, we will play there, next Time.

Ok, time for the “Never Ending Story” of the band. What’s going on with the album “Deadlocked” which you have recorded from 1996? 

"Deadlocked" was my Destiny... I hope, to release it next year. I had so many Problems with this Album that I must release it... cause only then the way is free for a new Album.


Thanks once more Ricky. I have one last question. What are your future plans for the band?

It was an honor for me, Elias. My Future Plans are to make a new Album, to release "Deadlocked" and a Solo Album.







12/12/12

Nightfall - Cassiopeia [Metal Blade, 2012]



Nightfall - Cassiopeia [Metal Blade, 2012]



Another record from Nightfall named “Cassiopeia”, their second one after their return back in 2010 and the great release “Astron Black And The Thirty Tyrants” from Metal Blade Records that followed. Forget the old days of semi-goth/semi-black Nightfall this record is pure melodic black metal in the style of their previous one, with brutal screams from the depths of Hell. 

The record starts with the song “Phaethon”, where pompous keyboard parts and light guitar melodies, along with a more “relaxed” singing from Efthimis, prepares you for the hell that is about to break loose. Efthimis’s voice throughout the record, sounds like a beast that is rising out of the abyss and blends perfectly with the raging drum beat which is dominant in most songs. The guitar melody parts are 100% “to the point” and not a “hit and miss” situation. A thing that becomes even more obvious in songs like “The Nightwatch”, where the riffing and melodies really grab you by the neck. The next two songs “Stellar Parallax” and “Hubris” continue in the same devastating riff ‘n’ melody pattern which keeps a doomy black feeling without a great presence from the keyboards. Then the sound starts becoming faster and more hellish once more in “The Reptile Gods” and “Hyperion”, but especially songs like “Akhenaton” and “The Sand Reckoner” really tear you apart and the last song “Astropolis” ends the record in the most appropriate manner. The band is definitely back on track and as far as I’m concerned, this is one of the best Nightfall records.

Tracklist:

1)      Phaethon
2)      Oberon And Titania
3)      Colonize Cultures
4)      The Nightwatch
5)      Stellar Parallax
6)      Hubris
7)      The Reptile Gods
8)      Hyperion
9)      Akhenaton, The 9th Pharaoh Of The 18th Dynasty
10)  The Sand Reckoner
11)  Astropolis

Lineup:

Efthimis Karadimas - vocals
Evan Hensley - guitars
Constantine - guitars
Stathis Ridis - bass
Stathis Kassios - keyboards
Jörg Uken - drums



Download is a substitute, support real music and buy some records!

Also on Burst.gr - http://www.burst.gr/archives/albums/item/2395-nightfall-cassiopeia

12/10/12

Devon Graves, Live @ The Drugstore, Athens, Greece, 8/12/2012




Devon Graves, Live @ The Drugstore, Athens, Greece, 8/12/2012



The first time that I heard Devon Graves (AKA Buddy Lackey) in a record was a little more than 15 years ago. The record was “A Social Grace” by Psychotic Waltz, a real masterpiece of music. The band was not active at the moment so, it would be a wild dream to think that in 15 years from then I’d have seen Devon not one, but three times live, with Deadsoul Tribe, Psychotic Waltz and as a solo artist.

The 8th of December is really a sad day for music. Two great musicians were shot to death on that day, John Lennon and Dimebag Darell. The whole day in Athens was cloudy and gloomy with lots of rain as well, which combined with the traffic made it from hard to impossible for many people to attend tonight’s gig.

I arrived at the bar were the gig was about to take place a little earlier, to grab a beer and chat with friends and Devon. The bar was really small but the 60-70 people who attended the gig were very comfortable inside. At about 1,5 hour after the doors opened Devon went “on stage”, which wasn’t actually a stage, more like a small opening near the bar, but spacious enough. I had already asked him if he was going to play songs from his great album with the band “The Shadow Theory” but I got a negative answer. I also got the same negative answer when I asked him if he was planning to come for a gig with them. Oh well, we can’t have everything.

The place was packed and Devon started with some classic Deadsoul Tribe tunes. The sound was really good (I think that Devon was working on the sound a little earlier). One or two covers came along, aw well as some songs from the album “The Strange Mind Of Buddy Lackey”. A small speech from Devon followed and the first break of the show. Devon is well informed about the way the music industry works nowadays as well as the fact that the companies do not support musicians the way they used to so, he is planning to start his personal website, from which he will be distributing his music in the form of free downloads. He is also planning to record a new album with Psychotic Waltz. And that’s more than enough for now; I wouldn’t want to get into any more details about what he shared with us for the future.

After the break he came back with a couple of more Deadsoul Tribe songs for us and… the first Psychotic Waltz tunes! Such hymns as “Drift” and “Hanging On A String” played with only an acoustic guitar and Devon’s voice are magic beyond words. I can’t really describe the sentiment, but I’m sure that everyone could feel it at that moment. A fantastic cover of Rainbow’s song with DIO came along, another real blast of the night. “Catch The Rainbow” might be a classic and catchy ballad, but Devon gave his best to play it like it should be played, by putting all your soul to it. Two more hymns from Psychotic Waltz, “I Remember” and “My Grave”, three more covers, and that was the end of a very special show, that only few people enjoyed. However, some things are better to be left for the “few” and not the “many”. I couldn’t leave unmentioned though, the “hot sweet stuff”as Devon called it, known to us as “rakomelo” a combination of raki and honey, which Devon seemed to enjoy, a lot!

After the end of the show, we started yelling one of the most known to the fans of Devon Graves motto, which combined our desire for one more songs, as well as the old name of Devon Graves, Buddy Lackey. Devon just smiled and played a couple of more songs for us. One of them was a cover to “Tribute”, with lyrics inspired from Psychotic Waltz.

Devon Graves setlist:

Toy Rockets
Time
Windsong
Some Sane Advice
Space Oddity (David Bowie cover)
Lady Of Rain
Goodbye City Life
Regret
Some Day
-Break-
Into The Spiral Cathedral
Just Like A Timepiece
Cry For Tomorrow/Spiders And Flies
Black Smoke And Mirrors
UTWOMS
Empty
Drift
Hanging On A String
-Break-
Fear
Catch The Rainbow (Rainbow cover)
I Remember
My Grave
Imagine (John Lennon cover)
Hotel California (Eagles cover)
Tribute (AKA “The Greatest Song In The World”, Tenacious D cover)

Also on Burst.gr - http://www.burst.gr/live/reports/item/2381-devon-graves-live-the-drugstore-athens-greece-8-12-2012

11/26/12

High Voltage Festival 2012 Day II Live @ Kyttaro, Athens, Greece, 24-11-2012



High Voltage Festival 2012 Day II Live @ Kyttaro, Athens, Greece, 24-11-2012



Getting ready for the second day of the High Voltage festival, that mostly included bands with a hard rock vibe. Well guess what? I was once more the first fan to show up, despite that fact that I only arrived at the gig nearly half an hour before the doors open. I guess that something went terribly wrong here. Either the gig wasn’t promoted enough, or the fans simply don’t care. Or maybe both. Still, it was a sad image.

The doors opened on time and the first band, Heart Attack, came on stage. They took the place of Junkyard 69 who probably cancelled. They were all dressed in a similar ‘hospital’ manner, which shows that they’re following a certain direction in their dress code for concerts, which is good. The band played songs from their first EP along with some covers. They also filmed one of their songs for an upcoming video so; some more female dancers came on stage dressed as nurses. I especially noticed the excellent playing of their keyboardist Lila Moka as well as their guitar player Teo Ross, who also has a solo record.

The next band was Wild Machine, a veteran band of the Greek scene and one of the first ever Greek bands that I saw live. They are a total glam-dynamite on stage, combining all the good elements of hard rock with a totally 80s sleaze outfit and resulting in a rock overload. Despite some lineup changes and a big delay before the release of their new record, which is finally out now, the band seemed to have more energy than ever. They’re a definite ‘must’ for everyone who enjoys a good gig.

The next band was Nostos, a southern rock band, who also took the place of another band called Soundtruck who had probably cancelled. They resembled a classic  Southern American band and guess what? Most of their setlist was Lynyrd Skynyrd covers, although I believe that they also played a couple of their own songs. Their overall performance was very good although I believe that they played ‘Freebird’ slightly different.

Soon after Nostos, it was time for Danger Angel to take the stage. The band needs no introduction among the fans of the Greek scene, they’re one of those bands who quickly made a name for themselves and for a good reason. They were definitely one of the best bands of the whole High Voltage festival and that’s because they’ve been working on every last detail, from recordings to on stage performance which is obvious. Like I’ve said before, Kyttaro has a very good sound in most occasions, but I believe that it could be a little bit better during Danger Angel. Sadly I missed some of their set as well as the performance of George Gakis who played after them because something urgent came up.

The only bad thing that I have to say for those days is the the fans didn’t support it. Going to a gig and seeing bands attending concerts of other bands alongside their families and some friends, is a sad sight. Also, it’s one of the reasons that many bands form their own ‘cliques’ and support only their friends, etc. And that goes for every band and every fan. If we don’t rise up from this situation, the Greek scene will always be the outcast of the global scene.

First Day: http://dawnofbattle.blogspot.gr/2012/11/high-voltage-festival-2012-day-i-live.html

Also on Burst.gr - http://burst.gr/live/reports/item/2307-high-voltage-festival-2012-day-ii-live--kyttaro-athens-greece-24-11-2012

Links: https://www.facebook.com/wildmachinegr/posts/396602193748690

High Voltage Festival 2012 Day I Live @ Kyttaro, Athens, Greece, 23-11-2012




High Voltage Festival 2012 Day I Live @ Kyttaro, Athens, Greece, 23-11-2012



Another busy week was coming to an end and this time, with a High Voltage blast! I’m talking about the High Voltage festival of course. 11 bands in 2 days with 10 euros per day! Every one who claims to support the Greek metal scene should have been there. Sadly, not may people thought likewise…

I arrived at the gig nearly half an hour before the doors open only to discover that I was the first fan to show up. Talk about starting on the wrong foot. There was another gig in town of course by WASP, which is always a soldout gig, but I expected a few more people to show up for this one. The doors opened and the first band called Strangeyes was on stage. The first thing I noticed was that the sound had some problems which is weird, because the sound in Kyttaro rarely has any problems whatsoever. The band was overally good, especially their frontman. They played some of their own stuff alond some covers (Opeth and Annihilator of I remember correctly).

The second band was Never-Trust. I can’t say that metalcore is really my style but the band had tons of energy. Of course some problems started to emerge once again. The pedal of the drummer started to fall apart so they had to play their songs in a less blasty manner. They delivered their groove very good though. The next band called Ivory Tower was probably the first band to play without any serious problems. They were also very good and thankfully, some more people started gathering up.
The next band was Sorrowful Angels, a well known band to the Greek scene. They definitely showed that they ‘owned’ the stage from the first moment, despite that they had a new member, guitar player Stelios. Their style is mostly goth metal, with a lot of melancholic melodies blended inside. I could say that they’re our very own “Paradise Lost”.

The next two bands were a surprise (good for some, bad for some others). The first band was Trendy Hooliguns, a band well known for their sarcasm on stage, both lyrically as well as when interacting with the crowd. They were very good but unfortunately, not many people stayed around to see them. It’s one of the bad things that always happens when Greek bands play, many friends and family of each band comes around to see one band, without caring for others. The last band was The Fallen Within, a band which uses a ton of elements. I could describe their style as modern metalcore, but it has a lot of electronic and prog stuff also. They’re definitely not my style but they were very good on stage and it seems that they’ve been working on their songs, as well as their on stage performance a lot.

11/21/12

Ελληνικός διαδικτυακός κλαυσίγελος




Ελληνικός διαδικτυακός κλαυσίγελος



Πρώτα είχαμε το κειμενάκι με τους «103 λόγους που αξίζει να είσαι Έλληνας», το οποίο ήταν εμπλουτισμένο από προγονολατρεία μέχρι σάπια νεοελληνική κουλτούρα –για την οποία φυσικά ΑΞΙΖΕΙ να είσαι Έλληνας-, μετά κάποια άλλα πάλι παρόμοιου τύπου και πλέον, φρέσκο πράγμα στα δίχτυα. Άλλο ένα κειμενάκι «γκρηκ χούμορ» που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο πέτυχα τελευταία, ίσα ίσα για να πειστώ πως η κακομοιριά είναι άλλο ένα απ’τα πράγματα που έχουμε στο DNA μας να διαιωνίζουμε, μαζί με τον ωχαδερφισμό.

Το παραθέτω αυτούσιο με όλα τα ορθογραφικά του:

"Ο Γιάννης άρχισε την ημέρα του νωρίς βάζοντας το ξυπνητήρι του (MADE IN SWITCHERLAND) για τις 6 το πρωί ...
σηκώθηκε από το κρεβάτι του (MADE IN SWEDEN)
Έφτιαξε τον καφέ του (PRODUCED IN BRASIL)
Ξυρίστηκε με την ηλεκτρική του μηχανή (MADE IN GERMANY)
Έβαλε αποσμητικό (MADE IN BELGIUM)
Φόρεσε το πουκάμισό του (MADE IN TURKEY),
Φόρεσε εσώρουχο (MADE IN BAGLADESH)
Τα jeans με φίρμα (MADE IN SRI LANKA)
Κάλτσες (MADE IN EGUPT)
Παπούτσια (MADE IN ITALY)
Έφτιαξε τα αυγά του στην καινούργια ηλεκτρική κουζίνα (MADE IN KOREA)
ΕΦΑΓΕ ΛΙΓΟ ΤΥΡΙ GOODA ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ KAI ΜYLNER ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟ ΦΡΑΚΦΟΥΡΤΗΣ, ΚΑΙ ΤΟΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΜΕΤΑ ΔΥΟ ΜΗΛΑ ΧΙΛΗΣ, ΕΝΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ.
Έριξε μία ματιά στο laptop του (MADE IN JAPAN)
Ήλεγξε τα emails του κοιτάζοντας συγχρόνως το ρολόι του (MADE IN TAIWAN). Μετά κλείδωσε την πόρτα (MADE IN CANADA),
Ενεργοποίησε το συναγερμό (MADE IN USA)
μπήκε στο αυτοκίνητό του (MADE IN SPAIN)
το γέμισε με βενζίνη (από SAUDI ARABIA)
και συνέχισε το ψάξιμο για μια καλή δουλειά στην ΕΛΛΑΔΑ.
Στο τέλος μιάς ακόμα άκαρπης και αποκαρδιωτικής προσπάθειας για εύρεση εργασίας και αφού εκτύπωσε μερικά ακόμα αντίγραφα συστατικών επιστολών σε εκτυπωτή (made in MALAYSIA),
ο Γιάννης αποφάσισε να ξεκουραστεί λίγο.
Έβαλε τις παντούφλες του (MADE IN BRAZIL),
Άνοιξε μια μπύρα (MADE IN ENGLAND)
έφαγε μια μπριζόλα (PRODUCED IN BULGARIA)
και άνοιξε την τηλεόραση (MADE IN INDONESIA).
Καθώς παρακολουθούσε τα ΤΟΥΡΚΙΚΑ σήριαλ, προσπαθούσε να σκεφτεί τι διάολο φταίει και δεν μπορεί να βρεί μιά δουλειά στην ΕΛΛΑΔΑ...!!!!!!!"



Κομπορρημοσύνη και κακομοιριά, ανακατεμένα με τα τελευταία ψήγματα μπλακ χιούμορ που έχουν απομείνει στον νεοέλληνα, το οποίο πλέον φαντάζει πιο τρομακτικό από ποτέ. Εκτός του ότι πάμε να αποτινάξουμε βίαια την όποια απειροελάχιστη καλαισθησία μας έχει απομείνει, πλέον θα μας φταίει οτιδήποτε ξένο, στον λαό που κάποτε η ξενομανία ήταν μόδα και το ‘αμερικανάκι’ χαρακτήριζε περισσότερους Έλληνες και από το ‘μαλάκας’. Γιατί ως γνωστόν, μόνο αν παινεύεις το σπίτι σου μια ζωή, τότε και μόνο τότε, η μούχλα θα υποχωρήσει, η μπογιά και τα κουφώματα θα μείνουν στη θέση τους και εν τέλει, δε θα πέσει να σε πλακώσει. Τα υποτιθέμενα προβλήματα που μας παρουσιάζει το κειμενάκι, είναι η πραγματικότητα παγκοσμίως, αλλά επειδή εμείς βλέπουμε μόνο μέχρι τη μύτη μας, καταφέρνουμε να τα κατηγορήσουμε για μια ακόμη φορά τον ‘ξένο’ παρά εμάς. Τη στιγμή που οι μισοί Έλληνες αισθάνονται ξένοι στην ίδια τους τη χώρα και οι άλλοι μισοί ζουν στην υγεία των κορόιδων… άντε και καλή λευτεριά!




11/9/12

MASS SOCIETY




MASS SOCIETY



Το βίντεο δείχνει την καθοδήγηση του ανήμπορου και άβουλου ατόμου με  σκοπό τον έλεγχο.




Photography by: Nick Papaevangeliou
Sound Design: Konstantinos Gerontis
Directed by: Vangelis Papaevangeliou
Written by: Vangelis Papaevangeliou
Screenplay by:  Vangelis Papaevangeliou
Produced by: Vangelis Papaevangeliou
Music by: Vangelis Papaevangeliou


The directors Facebook profile here: https://www.facebook.com/vangelis.papaevangeliou.3
Contact e-mails here: papaevangeliou@yahoo.gr

Ένα Μεσημέρι Στο Πάρκο




Ένα Μεσημέρι Στο Πάρκο



Ένα μεσημέρι σε ένα Αθηναϊκό πάρκο. Η καθημερινότητα των ανθρώπων μέσα από μια συζήτηση ενός ζευγαριού.

Μικρού μήκους ταινία με κοινωνικές προεκτάσεις για την Αθήνα (και όχι μόνο) του σήμερα. Μερικές φορές  το όμορφο είναι απλά επιφανειακό.






Starring: Daphne Vlasakidou , Leonidas Tzortzakis
Voices:  Daphne Vlasakidou, Aris Kaplanidis
Photography by: Nick Papaevangeliou


Directed by: Vangelis Papaevangeliou
Written by: Vangelis Papaevangeliou
Screenplay by:  Vangelis Papaevangeliou
Produced by: Vangelis Papaevangeliou


The directors Facebook profile here: https://www.facebook.com/vangelis.papaevangeliou.3
Contact e-mails here: papaevangeliou@yahoo.gr


11/7/12

Δεν ξέρω τίποτα.




Δεν ξέρω τίποτα.



Δε ξέρω για πόσο καιρό ακόμα θα περνάνε νέα μέτρα. Δε ξέρω επίσης για πόσο καιρό ακόμα ο κόσμος θα αγωνίζεται για να μην περάσουν. Δε ξέρω αν η κυβέρνηση εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Αμερικής ή της Ρωσίας. Δε ξέρω αν την Ελλάδα την κυβερνούν οι τράπεζες οι Εβραίοι η κάποια οικογένεια Μασόνων. Δε ξέρω πόσα έχουν οι βουλευτές σε καταθέσεις. Δε ξέρω ούτε πόσα έχουν σε περιουσιακά στοιχεία. Δε ξέρω πόσα παίρνουν οι δημοσιογράφοι για να το βουλώνουν και να στρέφουν την προσοχή της κοινής γνώμης και την οργή του λαού σε ανούσια πράγματα. Δε ξέρω για πόσο ακόμα ο κόσμος θα ψηφίζει τα ίδια κόμματα και μετά θα γκρινιάζει για τα μέτρα που ήδη ήξερε από πριν ότι θα περάσουν τα κόμματα που ψήφισε. Δε ξέρω ούτε γιατί τους ψηφίζουν αυτοί που δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι, εφοπλιστές, βιομήχανοι, τραπεζίτες, ιδιοκτήτες καναλιών κι εφημερίδων και παντός είδους βολεμένοι. Δε ξέρω γιατί αντί να συσπειρωθούμε ενάντια στον προφανή κοινό εχθρό εμείς του στρώνουμε το χαλί. Δε ξέρω γιατί αντί να φροντίσουμε για ένα καλύτερο αύριο εμείς κοιτάμε να βγάλουμε ο ένας τα μάτια του άλλου, ακόμα και όταν πέφτουμε και οι δύο στο γκρεμό. Δε ξέρω…

Ξέρω ότι δεν έχουμε σωστή παιδεία. Ξέρω ότι είμαστε ένας λαός παραδομένος στον πάσης φύσεως καταναλωτισμό και στην πάσης φύσεως άνεση. Ξέρω ότι μας αρέσει να βλέπουμε και να πιστεύουμε ότι λέει η τηλεόραση. Ξέρω ότι ενώ έχουμε υιοθετήσει πάρα πολλά ξενόφερτα στοιχεία στον τρόπο ζωής μας κατακρίνουμε το κάθε τι ξένο. Ξέρω ότι ακολουθούμε πιστά την όποια ιδεολογία μας εξυπηρετεί σε όλα αυτά, είτε είναι το κόμμα που κάποτε θα μας βολέψει, είτε η θρησκεία που συγχωρεί τα χειρότερα εγκλήματα αρκεί κάποτε να μετανοήσεις. Ξέρω πως μας νοιάζει ο ανούσιος υλικός κόσμος και το τι πρόσωπο θα δείξουμε στην κοινωνία παρά η ψυχική υγεία και το τι κάνουμε όταν κλείνει η πόρτα του σπιτιού μας. Ξέρω πως κάποιοι θέλουν να αλλάξουν αλλά η ίδια η νοοτροπία που καλλιέργησαν τόσα χρόνια δε τους αφήνει πλέον να το κάνουν. Ξέρω πως πολλοί από αυτούς στρέφονται στα άκρα και στον κάθε τυχάρπαστο ρήτορα που θα τους δώσει αυτό που θέλουν με το ένα χέρι, κρύβοντας αυτό που θα τους σκοτώσει στο άλλο. Ξέρω…

Για το μόνο που είμαι ακόμα ουδέτερος είναι το τι θα γίνει μετά. Θα παραμερίσουμε αυτά που μας χωρίζουν δυναμώνοντας αυτά που μας ενώνουν; Θα καταφέρουμε ποτέ να θυσιάσουμε τη μικροψυχία, τη συμφεροντολογία, την ανεντιμότητα, την πονηριά, την υπεροψία, την φοβία, το θυμό ακόμα και αυτή την ιδεολογία που μπορεί να έχει ο καθένας, στο βωμό μιας ιδέας που δε θα περιλαμβάνει αριθμούς, ποσοστά και επιβίωση, αλλά ανθρώπους, συναισθήματα και βιωσιμότητα;


11/5/12

Inkubus Sukkubus, Come With Reverse, Dr D and the Voodoo Shreeks Live @ Second Skin Club, Athens, Greece, 02-11-2012




Inkubus Sukkubus, Come With Reverse, Dr D and the Voodoo Shreeks Live @ Second Skin Club, Athens, Greece, 02-11-2012



It was a very big surprise for me when I heard that Inkubus Sukkubus were going to play a concert here in Greece. They are one of those bands that I used to listen to when I was younger, then stopped listening for a couple of years, only to “rediscover” them recently. The magic was still there.

I had arrived a little late due to heavy traffic and saw only a few people standing outside Second Skin club, so I entered almost immediately. The gig was about to begin. The club is somehow small, but also very cosy. The only bad thing is… what else? The poor airconditioning, which quickly turned the place into a factory chimney. The first band to come on stage was Dr D and the Voodoo Shreeks. They play a mixture of electro/ambient music with slices of darkness. They managed to create a very nice atmosphere although they could use a little more practice together for live appearances. The keyboards and other stuff on stage didn’t help much also because the stage was somehow small, which made movement difficult. They overally had a nice vibe and good communication with the crowd.

Dr D and the Voodoo Shreeks setlist:
1) Invisible Strength
2) I Will Kill For You
3) The Riddle Of The Sun & The Moon
4) Love & Rape
5) I Am Deamon

Next band on the bill was Come with Reverse from Thessaloniki. The crowd had almost doubled at that time which made the band feel even more welcome. Their doomy/goth sound along with a great performance from the bands frontman, instantly made the crowd participate in the whole experience. The sound started having some problems though which somehow spoiled some songs. They band seems very tight though which can only be a good thing for the future.

Come with Reverse setlist:
1) Vanity
2) Inner Demise
3) Mandolism
4) Evolution Of Broken Minds
5) Sullen Look
6) Come With Reverse
7) Retour An Dich
8) Lust Pace

I was finally time for Inkubus Sukkubus and with breathless anticipation the crowd was waiting the unveiling of the band. The drum set was removed off the stage, because the band used pre-recorded drums in their concert and the three members of the band came on stage! Their faces were painted like corpses, due to the celebration of the “Dia De Los Muertos”, the Mexican celebration for the rememberance of the dead. The band started playing and unfortunately at the same time, the sound started having major problems again. Of course the band and crowd didn’t seem to mind a lot, so they kept on playing even more passionately. Especially Candia’s performance was something you rarely see. I’ve seen my share of female fronted bands and I’ve seen frontwomen only have the looks, or the voice, or both, but rarely have the passion to support them. I’m sorry to say that without passion, you get nowhere. The band also had a very nice video-show playing in the background which fitted perfectly to every song, but one or two lights in the club were very bright which made it difficult to create an even nicer atmosphere or see the videos from certain angles. What made me very happy was that with every small problem, the band kept on playing even better. Most bands lose the ground beneath their feet with small things like a broken string or something. Despite all the small problems and the somehow small duration of the show (a little over one hour) they definitely were a pleasure to watch on stage. Let’s just hope that we won’t have to wait so many years before they visit us again.
The Inkies stayed around after their show, for a meet and greet and dance and party with their fans. I usually have an epilogue for such occasions, but for now I’ll only say this. Magical night.

Inkubus Sukkubus setlist:
1) Messalina
2) Vampyre erotica
3) Lose Yourself At The Nympahaeum
4) Paint it Black
5) Night Angel
6) Away With The Faeries
7) Love Eternal
8) City Of The Dead
9) Heart Of Lilith
10) The Goat
11) Belladona & Aconite
12) Samhain
13) Wytches
14) I Am The One

10/30/12

«Θα ζεις για να δουλεύεις και να τους τα ακουμπάς…»



«Θα ζεις για να δουλεύεις και να τους τα ακουμπάς…»



Μετά από πολύ καιρό βρήκα μια κάπως πιο σταθερή δουλειά. Μετά από λίγο καιρό μου ανακοίνωσαν πως δε θα μου ανανεώσουν την δίμηνη, εξάωρη και κακοπληρωμένη σύμβασή εργασίας. Δεν απογοητευόμαστε, προχωράμε. Κρατάμε όπως πάντα τα καλά, σβήνουμε τα -λίγα- άσχημα και προχωράμε παρακάτω. Ανοίγω ένα κουτάκι που μου έφερε από Αμερική σαν δώρο, μια φίλη μου την οποία ξαναείδα στη δουλειά μετά από πολύ καιρό, να φάω μια καραμέλα, μια απ’τις τελευταίες του κουτιού, όπως είναι και μια απ’τις τελευταίες μέρες που διανύω στη δουλειά πλέον. Δύσκολες εποχές να βρεις δουλειά πλέον (no shit Sherlock!). Πόσο μάλλον στο χώρο που κυρίως εργαζόμουν πάντα, το αεροδρόμιο, το όποιο έσφυζε από ζωή και από εργασιακές ευκαιρίες. Πάει και αυτός ο χώρος, συρρικνώνεται. Συγχωνεύσεις επί συγχωνεύσεων, σε συνδυασμό με μόνιμες αποχωρήσεις εταιριών από Ελλάδα, το «μικραίνουν» όλο και περισσότερο, όπως μικραίνει εργασιακά όλη η χώρα.

Μιλάω με πολλούς που σκέφτονται τα κλασσικά ενδεχόμενα εργασίας στην επαρχία και το εξωτερικό. Γνώμες, ιδέες, απόψεις, ο καθένας λέει το μακρύ και το κοντό του. Άλλοι εκθειάζουν κι άλλοι θάβουν. Ζώντας ο ίδιος κάποια χρόνια στην επαρχία και κρατώντας, όσο γίνεται, μια κάποια επαφή, βλέπω πως μόνο εύκολη δεν είναι η όποια αρχή εκεί. Οι περισσότεροι ασχολούνται με την οικογενειακή επιχείρηση, όποια κι αν είναι, άλλοι τρώνε επιδοτήσεις, άλλοι κάνουν πέντε δουλειές και φυσικά υπάρχουν κι εκεί τα δημόσια επαγγέλματα ακόμα σε πληθώρα. Έχοντας ζήσει κάποια χρόνια στην Άμφισσα, την Άνδρο και την Μάνη, με την οποία κρατάω πολλές επαφές λόγω καταγωγής, δεν είδα ποτέ κάποια μεγάλη εργασιακή προοπτική. Εποχιακά και ευκαιριακά γίνονται όλα και με την αλλαγή της εποχής, συνήθως αλλάζουν και οι ανάγκες, άρα και η επαγγελματικές ενασχολήσεις του καθενός. Είναι βούρκος δυστυχώς, οι περισσότεροι βαλτώνουν, χωρίς φυσικά να λείπουν και κάποιες λίγες περιπτώσεις που πάνε καλά. Απλά οι πιο πολλοί ακόμα κι εκεί κυνηγάνε το εύκολο κέρδος (επιδοτήσεις, φωτοβολταϊκά, καλλιέργεια τρούφας/σαλιγκαριών, κλπ) σχεδόν κανείς δε πάει να ξεκινήσει κάτι δύσκολο απ’το τίποτα. Και πώς να το κάνεις κιόλας όταν το ίδιο το κράτος, σου κόβει τα φτερά κι εκεί στις περισσότερες περιπτώσεις. Δεν είναι λίγοι αυτοί οι οποίοι έχουν μεταφέρει ολόκληρες τις επιχειρήσεις τους στη Ρουμανία ή σε άλλες χώρες, όπου το κόστος συντήρησής τους είναι τρομερά μικρότερο.

Πολλοί πάλι φεύγουν για το εξωτερικό. Εκεί τα πράγματα είναι σαφώς καλύτερα, αρκεί να έχεις βρει κάτι πριν φύγεις. Ξέρω ουκ ολίγα παραδείγματα φίλων, οι οποίοι έφυγαν με πολλές ελπίδες, αλλά γύρισαν πίσω απογοητευμένοι. Ξέρω φυσικά και αρκετά αντίστοιχα παραδείγματα φίλων, οι οποίοι έχουν κάτσει έξω και είναι φοβερά ικανοποιημένοι. Κρίνοντας οπότε από τα ποσοστά, θα έλεγα πως έξω, υπάρχουν περισσότερες ελπίδες απ’ότι στην επαρχία. Το θέμα είναι ότι, αφού το ευρώ καταρρέει, αξίζει να κυνηγήσεις μια δουλειά εντός Ε.Ε., ή θα ήταν προτιμότερο να ψάξεις Αυστραλία, Καναδά, Αμερική ή ακόμα και Αφρική ή Ασία;

Το κακό είναι ότι ο καθένας μας είναι μια ξεχωριστή περίπτωση, οπότε σπάνια μπορεί κάποιος να ενημερώσει κάποιον άλλο με σιγουριά για τις εργασιακές συνθήκες, διότι κρίνει με βάση τον εαυτό του. Για να πάει κάποιος στην Αυστραλία για εργασία π.χ., δίχως να’χει γνωστό εκεί η συγγενείς, χρειάζεται να έχει αποδεδειγμένη προϋπηρεσία το λιγότερο 4 ετών πάνω στο συγκεκριμένο επάγγελμά του, όπως και επίσημο πτυχίο. Να ανήκει σε κάποιο απ τα επαγγέλματα στις λίστες που εκδίδει η πρεσβεία, να γνωρίζει παρά πολύ καλά Αγγλικά, να μην έχει απλά μια υποτυπώδη μόρφωση. Τα είδα και τα επαγγέλματα που ζητάνε. Εμένα με πιάνουν κάποια, πολύ λίγα. 10-15 χιλιάδες άτομα ζήτησαν αρχικά, πήραν 2-3 χιλιάδες, έμειναν οι 500 προς το παρόν. Σίγουρα ανοίγουν ακόμα θέσεις εργασίας, αλλά τα πράγματα κινούνται με αργούς ρυθμούς λόγω αυξημένης προσφοράς.

Άκουσα κάπου ότι η Νορβηγία είναι σε καλή οικονομική κατάσταση αλλά μπορεί να είναι και φήμες. Υπάρχει λένε βέβαια έντονος ρατσισμός και δεν μιλούν Αγγλικά. Εκτός του ότι η Νορβηγική γλώσσα είναι από τις δυσκολότερες που υπάρχουν βέβαια, ρατσισμός υπάρχει παντού. Ακόμα και κοινωνικός ρατσισμός που για μένα είναι χειρότερος. Ακόμα και στην ίδια μου τη χώρα. Πλέον είναι το ίδιο (που λέει ο λόγος) να σε μισούν επειδή σε θεωρούν "κακό ξένο", παρά επειδή δε σε θεωρούν τόσο "καλό Έλληνα" όσο αυτοί.

Όσον αφορά το εργασιακό και πάλι…

Με λίγα λόγια απ’ότι κατάλαβα μονό πολύ μορφωμένοι άνθρωποι με κρατικά πτυχία, απόφοιτοι πανεπιστήμιου, με «δυνατά» αντικείμενα σπουδών, έχουν ελπίδα για άμεση και γρήγορη μετανάστευση. Η φτωχολογιά δυστυχώς δεν έχει πολλές ελπίδες για μια καλύτερη ζωή εκεί. Την φτωχολογιά την έχουν καταδικάσει στην πεινά και τον αργό θάνατο σε μια Ελλάδα που καταρρέει, πλέον οι όποιες λύσεις λιγοστεύουν και εκμηδενίζονται. Στην Ευρώπη κρίση και ανεργία παντού με το ευρώ να καταρρέει, στην Ελλάδα εργασιακός μεσαίωνας, σύγχρονη σκλάβα λοιπόν η φτωχολογιά εδώ με 600, 400, ή ακόμη και 200 ευρώ βασικό μισθό. Τριτοκοσμικός μισθός μεν, αλλά με την ποιο ακριβή ζωή στην Ευρώπη και μια απ’τις ακριβότερες παγκοσμίως ακόμα και απ’τις Η.Π.Α. (τρόφιμα, ενοίκια, είδη πρώτης ανάγκης, κλπ).*

Μπρος γκρεμός, πίσω ρέμα, πάνω καταιγίδα, κάτω το χάος… σκύψε κεφάλι και μη μιλάς, να είσαι χαρούμενος με το απόλυτο τίποτα. Σε λίγο θα πληρώνεις τους εργοδότες για να δουλεύεις. Θα γίνει άτακτη ανακατανομή πληθυσμού, λάθος επιλογές –όπως πάντα- μέσα στην σύγχυση, χάος άνευ προηγουμένου. Ήδη πολλοί δε μπορούν να έχουν ούτε «τα βασικά» και όχι λόγω υπέρμετρης σπατάλης, αλλά λόγω της δομής του συστήματος, που ακόμα και εν καιρώ κρίσης πλουτίζει τον πλούσιο και φτωχαίνει τον φτωχό. Τίποτα στην τράπεζα, τίποτα στο σπίτι, τίποτα στην τσέπη, τίποτα για μας, «θα ζεις για να δουλεύεις και να τους τα ακουμπάς» που έλεγε και σε ένα παλιό, κάπως γραφικό τραγουδάκι… (Δεν ταυτίζομαι με όλους τους στίχους, αλλά κάποια πράγματα επαληθεύονται με το χειρότερο τρόπο κάθε μέρα μπροστά στα μάτια μας…) 


Πάντως εγώ δε  τα παρατάω. Αργά ή γρήγορα, οι περισσότεροι θα ξέρουμε πιο δρόμο θα ακολουθήσουμε. Άμα μπορείς και προσδιορίζεις το στόχο σου αργά ή γρήγορα θα φτάσεις σε αυτόν. 

Ακόμα ψάχνω… και ψάχνομαι…

*Ενδεικτικά παραθέτω κάποια άρθρα σχετικά με το θέμα της διαφοράς τιμών:

10/27/12

The Lagarde List, first published on HOT DOC magazine



The Lagarde List, first published on HOT DOC magazine

Journalist Kostas Vaxevanis published this list on HOT DOC magazine and he is now being prosecuted from the Greek authorities for it. The Greek government is trying once more to end free speech. As a blogger I'm showing my support by also uploading this list.

Sign the petition here to drop all charges against Kostas Vaxevanis:
http://www.avaaz.org/en/petition/Drop_all_charges_against_Greek_journalist_Kostas_Vaxevanis/?cmlcgcb










.




















10/21/12

Accept, Marauder Live @ Fuzz Club, Athens, Greece, 18-10-12



Accept, Marauder Live @ Fuzz Club, Athens, Greece, 18-10-12



If you’re into pure classic Heavy Metal, there was no other place for you to be tonight, than Fuzz Club. The almighty Accept were once again visiting Greece to deliver the goods, this time supported by one of the best Heavy Metal bands that Greece has to offer, Marauder.

I didn’t have the chance to see them the last time they visited Greece with their new singer Mark Tornillo, so I was really looking forward to see him on stage. The night didn’t start very well though, due to the fact that the doors were about to open at 19.30 which didn’t happen until one hour later. Oh well, a few more beers for us “thirsty” ones! The line of people started filling up the club until it was half-full and Marauder came on stage. Sadly most of the crowd didn’t seem very familiar with the Marauder stuff, although a lot of people in the front rows were singing along. The band played 8 songs, some old and some from their new great record –check it out- with a mediocre sound, but an excellent performance.  It was a very special case because despite the fact that the founder/guitarist of the band George had his birthday that night and that they were supporting Accept, the legendary singer Tony Martin was there to watch both bands play. During the last few songs, the crowd looked a lot more active and warmed up. The band finished their set and a big applause followed.

Marauder setlist:

Elegy of Blood
The Great War
Warriors
Free Like An Eagle
Face the Mirror
Classics Never Die
The Return of the Warrior
God’s Will
The Greek Revolution Begins

A small break, lights down, crowd cheering. Accept was about to hit the stage, hard.  They started out playing a couple of songs from their new “child” Stalingrad. You could tell right from the beginning that the sound wasn’t in any case their ally. The vocals were way too low, although Mark was giving his best self, and the guitar and bass were very high. I’ve said it before, but sadly in half the gigs that take place in Fuzz Club, the sound isn’t exactly crystal clear, but more like a mess of electricity and buzz in places. Anyway, the band continued with some of their classics and the crowd –which has doubled until then- didn’t seem to mind so much about the sound quality. I haven’t checked live setlists from the band, I’m a fan so I didn’t have to learn the songs or something, but Monsterman did come as a nice surprise. I think that people didn’t like Accept records like Russian Roulette but mostly their 80s classic stuff. The song that followed was Shadow Soldiers and at that point you could see that the band was tighter than ever. I’ve seen them with UDO as well, and I’m a big fan of UDO in both his Accept and solo career, but I didn’t enjoy their performance with UDO as much as I enjoyed this one with Mark. He’s definitely way more than just “a good replacement”! 

This is was the part where the Accept classics started to tear us up, with the highlight of all of them being the song Aiming High. A few more sons from Blood of the Nations, and the band left the stage for a few minutes. The encore was more than great. Metal Heart, the bands anthem and generally, a Heavy Metal anthem as far as I’m concerned, Teutonic Terror, their smash hit single from Blood of the Nations and Balls To The Wall ended the bands show. I don’t think that there was anyone who left with bad memories from that gig, a real Heavy Metal concert, a true and full Accept show in every sense of the word. Mark is more than great, Stefan and Herman are metal machines and Peter and Wolf are like one on stage. I believe that today’s classic Heavy Metal scene, really fails to offer the kind of on and off stage quality that bands like Accept have set the standards for.

Accept setlist:

Hung, Drawn and Quartered
Hellfire
Restless and Wild
Losers and Winners
Stalingrad
Breaker
Bucket Full of Hate
Monsterman
Shadow Soldiers
Neon Nights
Bulletproof
Aiming High
Princess of the Dawn
Up to the Limit
No Shelter
Pandemic
Fast as a Shark

Encore:
Metal Heart
Teutonic Terror
Balls to the Wall

Cheers to Alice from Ruthless Steel for the company and photos, Alexis from Hurlement -come back soon brother- , Andreas Andreou for the beer and the hookup with T.M., Tony Martin -for just being there-, Dimitris Tsouanas for the photos with Accept, the guys from Battleroar, Greg from Eat Metal, Nikos Mac, Antonis Souvatzis, and last but not least, the 2 dudes I always like to tease, Mitsos “Swordmaster” and Leonidas “Spartan” -they know why-.

Also on Burst.gr - http://burst.gr/live/reports/item/2099-accept-marauder-live--fuzz-club-athens-greece-18-10-12

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...