Welcome to the "Dawn Of Battle"


Greetings to everyone,

"In a society that I hate deeply and scars my soul daily, the foundations and rules of which I deny, being likeable would mean that I am starting to look like it..."

This is the quote that I live by the last few years but come to think of it, I could as well be living by that particular quote all my life, without even knowing it.

The purpose of this blog is to gather all my thoughts in one place, nothing fancy, just a piece of me. The articles that I write are a blend of my experiences and thoughts.

I hope some of you enjoy what you read here and Ι welcome you all to walk down that road together.

10/7/12

Λίγα τελευταία λόγια περί «Εθνικής Ενότητας»…




Λίγα τελευταία λόγια περί «Εθνικής Ενότητας»…



Αγωνίζεται για ενότητα και αλλαγή λοιπόν ο Έλληνας σε μια χώρα που δε θέλει να αλλάξει. Και γιατί να αλλάξει άλλωστε, γιατί να αγωνιζόμαστε όλοι μας για αλλαγές σε ένα λαό που είναι πεπεισμένος ότι είναι τέλειος ως έχει; Ο Έλληνας πιστεύει ότι είχε τους πιο εξελιγμένους προγόνους και την πιο αψεγάδιαστη ιστορία που είχε ποτέ ένας λαός. Μια ιστορία που την αμαύρωναν μόνο οι προδότες, ότι κι αν σημαίνει προδότης στο μυαλό του. Δεν πιστεύει επ’ουδενί ότι είναι ένας υπανάπτυκτος και αμόρφωτος λαός, που παπαγαλίζει ευλαβικά τα νέα της τηλεόρασης, τις προφητείες του εκάστοτε σοφού γέροντα, και τα βιβλία του κάθε ευκαιριακού εθνοπατέρα, αλλά ότι είναι ο εκλεκτός λαός και του αξίζουν μόνο τα καλύτερα. Είναι άλλωστε ο λαός που έχει προτείνει τις πιο φανταστικές λύσεις για την διαγραφή του χρέους του, όπως την διαγραφή του χρέους (duh!), τις γερμανικές αποζημιώσεις που κυμαίνονται κάθε φορά που τις ζητάμε -συμπτωματικά- στο ίδιο ύψος με το χρέος μας, το να φορολογούμε όποιον ξένο –κυρίως Άγγλους, Αμερικάνους- χρησιμοποιεί ελληνογενείς λέξεις στο λεξιλόγιό του ή εναλλακτικά, να στείλουμε τον Τσάκ Νόρις να πλακώσει τους Ευρωπαίους δανειστές. Αυτές είναι οι ρεαλιστικές λύσεις του Έλληνα. Του Έλληνα που δε μπορεί ποτέ να βγει από την τρισάθλια κατάσταση του, πολύ απλά επειδή το σύστημα αξιών και ιδανικών του είναι αυτό που υπαγορεύει αυτή την κατάσταση.

Οπότε τι γίνεται μέχρι να έρθουν οι αποζημιώσεις ή να εξορύξουμε το χρυσό, τα πετρέλαια και τους αμύθητης αξίας θησαυρούς τα οποία έχουμε στο υπέδαφος της χώρας; Αγώνες και απεργίες. Όλοι στο Σύνταγμα! Αγανακτισμένοι! Δεν Πληρώνω! 300 Έλληνες! Και άλλα τέτοια ωραία και μοιραία. Ωραίοι σαν Έλληνες στην κοιτίδα ενός απέραντου και θλιβερού καρακιτσαριού. Οι Έλληνες είναι σαν σύνολο, ένας λαός που του αξίζουν αν όχι όλα, τα περισσότερα από όσα παθαίνει. Ούτε με 100 οικονομικές κρίσεις και 1.000 μνημόνια δε στρώνει αυτός ο λαός. Στο κάτω κάτω, η χρεοκοπία δε μας είναι και άγνωστη έννοια σαν χώρα. Η οικονομική εξαθλίωση είναι ένα τίποτα όμως, μπροστά στην πνευματική που πρέπει να υποστούμε κάθε μέρα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το μόνο που κρατάει καλά σε αυτή τη χώρα, είναι τα σήριαλ και τα παντός είδους talent shows και τηλεπαιχνίδια. Ο Έλληνας περιμένει ακόμα να ‘βρέξει λεφτά’, να πληρώσουν οι Γερμανοί της πολεμικές αποζημιώσεις, να δώσουν 300 ή 600 δις οι ομογενείς Έλληνες, κάτι, κάποιος, κάπως να πληρώσει το χρέος του και να είναι όλα όπως πριν. Να γεμίσει πάλι το πορτοφόλι και όλα μετά θα είναι καλά. Κατά βάθος νοσταλγεί και λίγο τη χούντα, άσχετα αν οι πιο πολλοί νοσταλγοί του δε ζούσαν καν τότε. «Τότε δεν είχαμε χρέος» ακούς να λένε. Κατά βάθος χαίρεται και στηρίζει λίγο και τους τραμπουκισμούς του εκάστοτε παρακρατικού μηχανισμού. Θα ήθελε κι αυτός μια φορά να σπάσει, να χαστουκίσει, να μαχαιρώσει, να φωνάξει, να πάρει το νόμο στα χέρια του, να διορθώσει μόνος του όλα τα κακώς κείμενα της χώρας ή ακόμη και να γίνει Πρωθυπουργός. Αλλά δε τον αφήνει η νοοτροπία του οπότε στηρίζει όποιον μπορεί να το κάνει, άλλοτε φανερά κι άλλοτε κρυφά. Ο φασισμός έχει πολλά πρόσωπα.

Πολλοί λένε κιόλας για την ‘σαπίλα’ σε όλα τα επίπεδα. Μιλάνε για αυτή σαν να είναι ξένο σώμα, κάποια μόλυνση. Μα, δεν είναι όμως. Είναι φυσιολογική έκκριση της ιδιοσυγκρασίας του νεοέλληνα, ο «ωχαδερφισμός» που λέγαμε. Σάπια είναι αυτά που ψηφίζουν, αυτά που τρώνε, αυτά που ακούνε, αυτά που βλέπουνε, ο τρόπος που συμπεριφέρονται, το περιβάλλον στο οποίο ζούνε. Εν ολίγοις, η σαπίλα είναι η φυσική τους κατάσταση. Αν ήταν τα πράγματα διαφορετικά, δεν θα ήταν Έλληνες.

Ο Έλληνας επέτρεψε να τον κάνουν βλάκα. Το καλωσόρισε με ανοιχτές αγκάλες. Ήταν κάτι το οποίο ήθελε, το οποίο πάντα περίμενε χωρίς να το ξέρει. Δεν είναι πιο βλάκας από οποιονδήποτε λαό, αλλά όταν η νοοτροπία σου κλίνει προς τη συμφεροντολογία, την κουτοπονηριά και την αδιαφορία, είσαι άξιος της μοίρας σου. Δυστυχώς έχουμε γίνει μια μάζα από βλάχους. Ακόμα και οι απειροελάχιστοι Έλληνες που μπορούν να σταθούν - συμπεριφορικά, μορφωτικά, αισθητικά, συνειδησιακά - απέναντι στον μέσο Ευρωπαίο είναι μια ελάχιστη μειοψηφία. Μια μειοψηφία μουδιασμένη απ’την γενικότερη απάθεια, ανίκανη να κάνει οτιδήποτε καθώς είναι απέναντι σε μια τεράστια και άβουλη μάζα της οποίας την ταυτότητα ορίζει κάποιος σκυλοτραγουδιάρης και σκυλοσυνθέτης, τα γνωστά ξενόφερτα αισθηματικά σήριαλ, και ο πάσης απόχρωσης φασίστας.
 

Υπάρχει επίσης μια μερίδα που δυσανασχετεί με την ιδεολογική και κοινωνική εξαθλίωση του μέσου Έλληνα. Αγανακτεί με τον ρατσισμό, την θρησκοληψία, τον σεξισμό, την ομοφοβία, τον σκοταδισμό που εκφράζει σε κάθε πτυχή της ζωής του. Απορώ - τώρα συνειδητοποιούν ότι ζουν σε μια από τις πιο λούμπεν κοινωνίες της Ευρώπης; Τι νόμιζαν άραγε, ότι είναι ευσυνείδητοι πολίτες του κόσμου οι πωρωμένοι θαυμαστές του κάθε τελειωμένου σκυλά, οι φανατικοί ακροατές του κάθε κυβερνητικού παπαγάλου, οι τυφλοί ψηφοφόροι οποιουδήποτε πολιτικού τους βολεύει κατά περίπτωση; Ίσως να πίστεψαν ότι υπάρχει έστω και ένα συνειδησιακό κύτταρο ζωντανό μέσα σε όλα αυτά τα άδεια κεφάλια, που απαρτίζουν το απεχθές πληθυσμιακό μόρφωμα της νεοελληνικής πραγματικότητας;



Ο τρόπος σκέψης, η αισθητική, όλο το σκεπτομορφικό και ιδεολογικό υπόβαθρο της εξουσίας στην Ελλάδα είναι απόλυτα αντιπροσωπευτικό του μέσου νεοέλληνα. Το ίδιο επίπεδο ανθρώπων βλέπεις και στην Βουλή, και στα σπίτια, και στους δρόμους. Δεν υπάρχει καμία διαφορά. Όποιος ασχολείται έστω και λίγο με το πολιτικό σκηνικό, θα το έχει καταλάβει. Γιατί λοιπόν να αλλάξει κάτι στην Ελλάδα; Η Ελλάδα είναι έτσι επειδή έτσι αρέσει να είναι σε όσους τη κατοικούν. Εν ολίγοις, προσωπικά έχω αποδεχτεί την Ελλάδα για αυτό που είναι, μια τριτοκοσμική χώρα που έχει τόσες πιθανότητες να εξευρωπαϊστεί όσο η Λιβύη, το Ιράν, η Αλγερία, το Μαρόκο ή η Ζιμπάμπουε. Για ποια ενότητα να μιλήσεις σε αυτό το λαό; Στο λαό που η μόνες ‘ενότητες’ που είχε ποτέ, του είχαν επιβληθεί; Ούτως ή άλλως, πάντα υπήρχαν στην Ελλάδα φιλοπερσικές, φιλορωμαϊκές, φιλοτουρκικές, φιλογερμανικές και φιλοευρωπαϊκές πόλεις και πολιτικές καθ’όλη τη διάρκεια της ιστορίας της.

Εν κατακλείδι, πλέον, τείνω να υιοθετήσω μια στάση αποδοχής προς την κατάσταση και τα δεδομένα της Ελλάδας. Αντιλαμβάνομαι πια ότι έχω γεννηθεί σε μια χώρα της οποίας ο πολιτισμός προσιδιάζει στην Παλαιστίνη ή στην Αίγυπτο, και ότι είναι μάταιη και αυτοκαταστροφική η οποιαδήποτε ελπίδα για μια εξέλιξη προς ένα άξιο θαυμασμού πρότυπο σύγχρονου –το τονίζω- πολιτισμού, όσον αφορά κυρίως την οργάνωση ενός κράτους, όπως είναι π.χ. η Βόρεια Ευρώπη. Κοινώς, ας κάτσουμε καλύτερα να πιούμε το φραπεδάκι μας και ας απολαύσουμε το καλοκαιράκι μας και τον ήλιο μας, όσο έχουμε ακόμα δανεικά, γιατί χωρίς ουσιαστική αλλαγή νοοτροπίας και ιδεολογίας, δεν αλλάζει τίποτα.

Δεν είμαι απόλυτος σε μια κοινωνία που αλλάζουν τα δεδομένα κάθε μέρα. Ούτε εξιδανικεύω όμως και πλήρως την μεγάλη μερίδα της νεολαίας όπως κάνουν πολλοί οι οποίοι βλέπουν στο πρόσωπό της «αλλαγή» και «επανάσταση». Στο κάτω κάτω τα περισσότερα κομματόσκυλα εκεί είναι πλέον. Το μήλο κάτω απ’τη μηλιά θα πέσει, ή τουλάχιστον όχι πολύ μακριά. Αλλά τόσο ώστε να μας βλάψει ανεπανόρθωτα την υγεία. Αλλά δε βαριέσαι, ποιος νοιάζεται για την υγεία εδώ που φτάσαμε. Ούτως ή άλλως, η ψυχική και πνευματική μας υγεία έχει καταστραφεί προ πολλού σε όλα τα επίπεδά. Και αυτό δυστυχώς είναι χειρότερη «κρίση» από την οικονομική.



No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...